Kwentong Pusa

KKSP

11:30am na di pa din sya nagpaparamdam.

Lagi na lang ganto.. Di ko na alam kung KSP lang ba ako o masyadong clingy. Ayoko naman magdrama kaso naiiyak na talaga ako minsan pag naiisip ko.

Parang nung isang araw.. Magkikita kami after office. Alam naman nyang pauwi na ko pero parang di naman nya ko inaantay. Sa tuwing magkikita kami madalas akong nauuna sa meeting place. Minsan mahigit 1 hour pa ko nag-aantay.. Tapos andun lang talaga ako, minsan nakatayo lang sa labas ng Mercury Drugstore. Di ko kasi alam kung asan na sya banda, ayoko sya kulitin e, super wait lang ako. Ang weird lang kasi hindi talaga ako nagagalit at di ko rin pinaparamdam sa kanyang dapat sya ma-guilty na pinag-antay ako ng matagal. Laging kunwari okay lang ako at masaya pa ko pag anjan na sya. Masaya naman ako talaga.

Kaso ngayon.. Parang nakakaumay na. Lagi kong ramdam na di ako mahalaga. Na lagi akong huli sa listahan nya ng priorities. Na mukha na kong tanga.

Ngayon tinry ko na wag sya itext. Ayon.. as expected, wala din nga syang text. haha. ang saya saya.

Ewan ko na. Ganto ako lagi pag magkalayo kame. Ang weird lang din ulit kasi pag magkasama kami parang okay na ulit, di na ko tampo. Di na ko malungkot. Kaso pano. ganun na lang nga?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s